...

10 januari 2020


Column Joost Nicasie: Kansen laten verzilveren


Eén van de leukste dingen van ons werk is dat je echt iets bijdraagt aan de omgeving, of aan het dagelijks leven van mensen, of aan de plannen van ondernemers. En soms zelfs alle drie tegelijk.

 

Al enige tijd werk ik als interimmer bij de gemeente Amersfoort. De schaal van dit soort steden, zo tussen de 100.000-200.000 inwoners, vind ik altijd erg interessant en fijn om mee te werken. Zo groot dat er soms complexe uitdagingen liggen, maar over het algemeen ook de bereidheid en de middelen om daar iets aan te doen. Aan de andere kant klein genoeg om ook veel collega’s van andere beleidsvelden te kennen en bestuurders te hebben die uiterst toegankelijk zijn.

 

Voor Amersfoort houd ik me bezig met detailhandel en horeca. En op dat gebied zijn er in de stad vaak nieuwe initiatieven die niet altijd in het bestemmingsplan passen. Eens per week komt er een clubje specialisten bijeen om die initiatieven te bespreken vanuit alle disciplines: wat vinden we ervan vanuit stedenbouwkundig opzicht, vanuit milieu, verkeer, parkeren, en vanuit economie?

 

Afgelopen zomer werd er zo’n initiatief bij de gemeente ingediend. In één van de winkelgebieden is een perceel waar de oorspronkelijke bebouwing is afgebroken en waar als ‘pauzelandschap’ de afgelopen jaren door enthousiaste buurtbewoners een klein postzegelpark is aangelegd en wordt onderhouden. Aan de rand van dit stukje groen wilden twee – op dit gebied startende – ondernemers een strandpaviljoen neerzetten waar je zou kunnen ontbijten, lunchen en borrelen, én waar ook een gedeelte als conceptstore moest worden ingericht.

 

Kortom: een klassiek voorbeeld van blurring. Ik was meteen enthousiast. Dit was naar mijn idee een prima voorbeeld van een voorziening waar de vele ‘bakfietsmoeders’ uit de buurt heel blij van zouden worden. Iets dat juist op die plek enorm gemist werd. Vanuit andere disciplines was er een aantal bedenkingen, maar na mijn vurig pleidooi konden die toch worden weggenomen.

 

En zo opende kort geleden Paviljoen Zuid. Ik fietste er, op een doordeweekse ochtend, min of meer toevallig langs en ben een kijkje gaan nemen. De trotse eigenaar vertelde dat de drukte, met name in het weekend, haar verwachtingen al had overtroffen – dat belooft wat voor het zomerseizoen. Er hing nog geen naam op de gevel, maar desondanks hadden al heel wat gasten de zaak weten te vinden. En: niet alleen moeders met kinderen en flexwerkers, zoals ik had ingeschat, maar ook buurtbewoners van allerlei leeftijden. Het postzegelpark wordt nu ook meer zichtbaar voor een andere doelgroep. Wie weet levert dat ook nog meer vrijwilligers op, en nog meer ‘hart voor de buurt’.

 

Stiekem ben ik best een beetje trots op iets dat de gemeente mogelijk heeft gemaakt en waar ik vanuit mijn rol als beleidsadviseur aan bij mocht dragen. Een prachtige nieuwe voorziening voor de buurt, meer levendigheid bij het postzegelpark én een mooie kans voor een startende ondernemer.

 

Momenteel werken wij aan een model waarmee we een slimme analyse kunnen maken van de grootte en de samenstelling van het horeca-aanbod in een gemeente of centrumgebied. Nieuwsgierig naar hoe we dat doen? Neem contact op met onze collega Joost Nicasie (j.nicasie(at)areaaladvies.nl)


STUUR DOOR | DELEN >
STEL EEN VRAAG N.A.V. DIT BERICHT >
NIEUWS OVERZICHT >